Traditionele Chinese Geneeskunde

De traditionele Chinese geneeskunde heeft een erg lange geschiedenis. Op primitieve wijze was er al sprake van medische gebruiken in vroegere tijden. Bij het zoeken naar voedsel ontdekten de Chinese voorouders dat sommige planten eetbaar waren en andere op een zekere manier verlichting brachten bij bepaalde ziekten. Op deze wijze ontstond oorspronkelijk ervaring met geneeskrachtige substanties. Zo werd er ook al vroeg gebruik gemaakt van stenen of benen naalden. In een later stadium ook ijzer, goud en zilveren naalden, de acupunctuur was een feit. Ook de tuina, toen nog an mo geheten werd al vroeg toegepast evenals cupping. Deze kennis heeft zich gedurende eeuwen verder ontwikkeld tot een volwaardige, holistische geneeswijze.

Yin-Yang theorie

De theorie van Yin en Yang is een van de meest fundamentele theorieën van de traditionele Chinese geneeskunde. Volgens deze theorie is de tegenstelling van Yin en Yang een fundamentele natuurwet. Alles komt voort, wordt ontwikkeld, gemotiveerd en veranderd door de kracht van Yin Qi en Yang Qi.

Qi is te vertalen als; levenskracht, energie, vitaliteit

Vijf Elementen theorie

Dit is een van de belangrijkste theorieën van de traditionele Chinese geneeskunde. De Vijf Elementen houden verband met vijf fundamentele stoffen in de natuur, namelijk; water, vuur, metaal, hout en aarde, welke gebruikt worden om eigenschappen en categorieën van stoffen in het universum en hun onderlinge relaties te verklaren. Volgens deze theorie is het hele universum opgebouwd uit deze vijf fundamentele elementen en enkel door hun onderlinge interactie kan beweging en verandering van stoffen optreden.

In de traditionele Chinese geneeskunde wordt deze theorie gebruikt om pathofysiologische condities van het menselijk lichaam te bepalen, en om richting te geven aan de klinische diagnose en behandeling van ziekten.

Diagnose volgens de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG)

De diagnose in TCG is gebaseerd op vier methoden: observatie (o.a van de tong), auscultatie en olfactie, palpatie (o.a. het voelen van de pols), en het stellen van vragen. Om een voorbeeld te geven: inspectie van de tong is een belangrijke diagnostische methode. Volgens de theorie van de TCG zijn de meridianen en interne organen allen direct of indirect verbonden met de tong. Dat wil zeggen dat de essentie van de organen de tong voedt, en dat ook pathologische veranderingen zich kunnen manifesteren op de tong.

Als leidraad bij de differentiatie van ziektebeelden ligt de betekenis van tongdiagnose als volgt: men kan een beoordeling maken of bij de patiënt de vitale Qi voldoende of onvoldoende is, wat de locatie is van de ziekte, wat de aard is van de pathogene factoren, en men kan een schatting maken van de prognose van de ziekte, etc.

Zo ook is de polsconditie een weerslag van de conditie van de organen, waardoor het voelen van de pols tot steun kan zijn in de beoordeling van locatie, aard en prognose van de ziekte.

Aan de hand van de diagnose wordt een behandelplan opgesteld.

Geldersekade 67,  1011 EK Amsterdam, the Netherlands   |   tcmned@gmail.com